.:. .:. HACK BOYS .:. .:.

 



احمد معتمدی، وزير پست و تلگراف و تلفن ايران، اعلام کرد هم اکنون يک ميليون و هفتصدهزار نفر در ايران به اينترنت دسترسی دارند و در يک برنامه پنج ساله قرار است اين رقم به 20 ميليون نفر افزايش يابد.

آقای معتمدی روز سه شنبه 29 اکتبر در همايشی بين المللی تحت عنوان "فن آوری ارتباطات و اطلاعات" که در شيراز برگزار شد اعلام کرد روند استفاده از اينترنت بيش از پيش روبه افزايش است.

به گفته آقای معتمدی، تا کنون 850 مشترک پرظرفيت در شبکه اينترنت ايران ايجاد شده که از ميان آنها، به 252 شرکت اجازه داده شده به ارئه خدمات اينترنتی به مردم بپردازند.

آقای معتمدی از شرکت های خارجی فعال در زمينه ارتباطات و همچنين ايرانيان مقيم خارج برای سرمايه گذاری در ايران دعوت کرد.

سابقه اينترنت در ايران

آشنايی ايرانيان با پديده ای به نام "اينترنت" به حدود هشت سال پيش باز می گردد.


چند سال پيش از معرفی اينترنت به ايرانيان، کامپيوتر راه خود را به خانه ها باز کرده بود و در نتيجه زمينه مساعدی برای توسعه استفاده از اينترنت وجود داشت
اين پديده را نخستين بار يک موسسه تحقيقاتی درامور فيزيک و رياضی به جامعه ايران معرفی کرد اما اينترنت خيلی سريعتر از آنچه تصور می رفت راه خود را به داخل جامعه و درون خانه ها باز کرد.

چند سال پيش از معرفی اينترنت به ايرانيان، کامپيوتر راه خود را به خانه ها باز کرده بود و در نتيجه زمينه مساعدی برای توسعه استفاده از اينترنت وجود داشت.

اينترنت در سال های نخست ورود به ايران، بسيار پرهزينه بود(به خاطر تعداد کم کاربران و هزينه های بالای راه اندازی امکانات ارتباطی) اما به تدريج و با افزايش تعداد کاربران، هزينه دسترسی به اينترنت روبه کاهش گذاشت و اکنون شايد ايران در بين کشورهای منطقه سهل الوصول ترين امکان های ارتباطی را برای کاربران فراهم کرده است.



موضوع ديگری که به توسعه سريع اينترنت در ايران کمک کرد، همزمان شدن ورود آن به ايران با تحولاتی بود که در درون جامعه ايران شروع به شکل گيری کرده بود.

ايران در دهه 1990 ميلادی آهسته آهسته از حالت بسته ای که بعد از پيروزی انقلاب در آن حاکم شده بود خارج می شد و در اين ميان، اينترنت راهی آسان را برای متصل شدن به جهان خارج فراهم کرد.

اين پديده که ابتدا در مراکز پژوهشی، دانشگاهی و اقتصادی مورد استفاده قرار گرفت، برای نخستين بار در سال 1997 رسما وارد عرصه سياسی شد.

دو رقيب اصلی انتخاباتی در انتخابات رياست جمهوری سال 1997 برای خود سايت هايی در شبکه اينترنت به راه انداخته و به تبليغات پرداختند.

البته در خارج از ايران، ايرانيان زيادی پيشتر، با راه اندازی سايت های گوناگون، استفاده های سياسی، فرهنگی و اقتصادی را از اينترنت آغاز کرده بودند.

دسترسی به اينترنت در ايران

دسترسی به اينترنت در ايران برای کاربران عادی اکنون عمدتا از طريق خط تلفن امکان پذير است و به چند طريق انجام می شود.


"کافی نت" ها نيز با وجود اينکه چند ماه قبل تعداد زيادی از آنها توسط نيروی انتظامی بسته شدند، هنوز به فعاليت در گوشه و کنار شهرهای بزرگ ادامه داده و به مردم خدمات می دهند
آسان ترين راه برای وصل شدن به اينترنت، خريد کارت های ويژه اينترنت است.

اين کارتها در واقع دربرگيرنده يک "نام کاربر" و "اسم رمز" هستند که خريدار با وارد کردن آنها به کامپيوتر خود و اتصال کامپيوتر به خط تلفن می تواند به اينترنت وصل شود.

برای استفاده از اين کارت ها نيازی به ثبت نام در شرکت ارائه دهنده خدمات يا نصب نرم افزار ويژه ای نيست و نرم افزارهايی که همراه سيستم های عامل ويندوز است، برای راه اندازی آن کفايت می کند.

اين کارت ها محدوديت زمانی دارند و در واقع يک نوع کارت اعتباری برای استفاده از اينترنت هستند.

کارت های موجود در بازار ايران از 10 ساعته به بالا هستند و مصرف کننده می تواند پس از پايان زمان خريداری شده، کارت جايگزين را از کتابفروشی ها، نرم افزار فروشی ها، دکه های روزنامه فروشی و حتی بعضی از خرازی ها خريداری کند.

قيمت اين کارت ها که ده ها نمونه از آن در بازار وجود دارد از 2500 تومان تا 5000 تومان برای 10 ساعت در نوسان است.

به بيان ديگر دسترسی به اينترنت در ايران به ازای هر ساعت 250 تومان به بالا امکان پذير است که هزينه ای ناچيز در مقابل ساير هزينه ها و قابل تامين برای اکثر طبقات شهرنشين (حداقل برای تمام کسانی که قدرت خريد يک دستگاه کامپيوتر را دارند) است.

در عين حال ويژگی ديگر اين کارت ها اين است که هويت کاربر را برملا نمی سازند و هيچ دستگاهی قادر به شناسايی کاربرانی که با استفاده از اين کارت ها وارد شبکه اينترنت می شوند نيست.

همين ويژگی به کاربران اجازه می دهد آزادانه و بدون نگرانی از عواقب بعدی، به سايت های مختلف سر بزنند (به اين شرط که آدرس توسط عرضه کنندگان خدمات قفل نشده باشد).

راه های ديگری نيز برای ورود به شبکه اينترنت وجود دارد که از جمله آنها می توان به ثبت نام در شرکت های ارائه دهنده خدمات اينترنتی اشاره کرد که روشی قديمی است و پس از معرفی کارت های اينترنتی، از تقاضا برای آن کاسته شده است.


قوه قضائيه که تا کنون بيش از 80 روزنامه و نشريه عمدتا اصلاح طلب را به اتهام هايی نظير انتشار اطلاعات محرمانه، توهين به شخصيت های سياسی مذهبی، نشر اکاذيب و مانند اينها توقيف کرده، هنوز برای رويارويی با اينترنت راه عملی نيافته است
ويژگی اين روش اين است که شرکت عرضه کننده خدمات (آی اس پی) می تواند تمام آدرس هايی را که کاربران وارد آن می شوند ثبت کند.

اين روش تا چند سال قبل تنها راه ارتباط با اينترنت بود.

روش ديگر برای استفاده از اينترنت در ايران، مثل بسياری ديگر از نقاط جهان، مراجعه به "کافی نت" هاست.

"کافی نت" ها نيز با وجود اينکه چند ماه قبل تعداد زيادی از آنها توسط نيروی انتظامی بسته شدند، هنوز به فعاليت در گوشه و کنار شهرهای بزرگ ادامه داده و به مردم خدمات می دهند.

البته کافی نت ها در ايران ابتدا بيشتر از اين لحاظ مورد توجه مردم قرار گرفتند که خدمات تلفنی ارزان قيمتی را برای مکالمه با خارج از کشور برقرار می کردند.

اين خدمت کماکان در برخی کافی نت ها ارائه می شود. اما استفاده از نامه الکترونيکی ديگر خدمتی است که به سرعت در بين مردم ايران و به ويژه برای ارتباط با خارج، گسترش يافت.

اما در عين حال، اينترنت، دسترسی آسان و سريع مردم ايران را به دنيايی از اطلاعات باز کرده است.

جستجوی يک موضوع در اينترنت به امری عادی در بين طبقات تحصيلکرده تبديل شده است.

بسياری از مردم می دانند که برای يافتن پاسخ بسياری از سوال ها، از مسايل علمی گرفته تا شرايط مهاجرت به کشورهای مختلف و مسايل سياسی می توانند به اينترنت مراجعه کنند.

تازه ترين نمونه از کاربردهای اينترنت در ايران، استفتاء های سياسی - مذهبی از علمايی است که دسترسی به آنان از شيوه معمولی (يعنی مراجعه به بيت آنها) به سادگی ممکن نيست.

آيت الله منتظری، مرجعی که سال هاست در حبس خانگی بسر می برد، از چند ماه قبل به اين سو، نوعی دفتر استفتائيه اينترنتی به راه انداخته و به سوالات مذهبی و حتی سياسی مردم در ايران و يا گوشه و کنار جهان پاسخ می دهد.


ايران اگرچه هنوز جامعه ای سنتی است، اما با توجه به جوانی جمعيت و تعداد زياد جوانان تحصيلکرده که با اينترنت آشنايی دارند، به نظر می رسد اينترنت می تواند رسانه ای تاثيرگذار در اين جامعه تلقی شود
تب اينترنت تازه در ايران شروع شده و گروه های مختلف رفته رفته راه های کاربرد اين ابزار قرن جديد را باز می يابند.

قوه قضائيه و اينترنت

قوه قضائيه که تا کنون بيش از 80 روزنامه و نشريه عمدتا اصلاح طلب را به اتهام هايی نظير انتشار اطلاعات محرمانه، توهين به شخصيت های سياسی مذهبی، نشر اکاذيب و مانند اينها توقيف کرده، هنوز برای رويارويی با اينترنت راه عملی نيافته است.

البته برخی مقام های اين قوه چند ماه قبل اعلام کردند که قانون مطبوعات را در مورد سايت های اينترنتی نيز اعمال خواهند کرد اما عملا چنين کاری صورت نگرفته است.

تا کنون تعدادی از گروه های سياسی که انتشار روزنامه های وابسته به آنها به دستور قوه قضائيه ممنوع شده، انتشار اينترنتی روزنامه را که اصطلاحا "روزنت" خوانده می شود و فعلا نيازی به دريافت مجوز ندارد، آغاز کرده اند و با سهولت به انتشار مطالب خود می پردازند.

ضريب نفوذ پيام های اينترنتی در ايران

ايران اگرچه هنوز جامعه ای سنتی است، اما با توجه به جوانی جمعيت و تعداد زياد جوانان تحصيلکرده که با اينترنت آشنايی دارند، به نظر می رسد اينترنت می تواند رسانه ای تاثيرگذار در اين جامعه تلقی شود.

با توجه به اينکه کاربران اينترنت را در ايران عمدتا افراد تحصيلکرده تشکيل می دهند و اين افراد در ميان خانواده ها و گروه ها از تاثير گذاری زيادی برخوردارند، می توان گفت که ضريب نفوذ اطلاع رسانی اينترنتی درايران بسيار بالاست و به سرعت نيز در حال افزايش است.

بسياری از خانواده ها فراگيری زبان انگليسی را که کليد راه يابی جامع تر به اينترنت است، برای فرزندان خود به عنوان يک اصل گريزناپذير درنظر می گيرند.

هم اکنون مجامعی که ايرانيان در اينترنت به وجود آورده اند از صدها مورد نيز فراتر رفته و برخی از اين گروه ها حتی با استفاده از امکانات فنی که اينترنت در اختيار آنها می گذارد (مانند گفتگو و انتقال صدا از طريق شبکه) اقدام به راه اندازی شبکه های شبه راديو در درون اينترنت کرده اند.

اين شبه راديو ها را معمولا يک نفر اداره می کند و تقريبا اکثر برنامه هايی که از طريق راديو قابل پخش است از طريق آنها به شنوندگان ارائه می شود.

در برخی از اين شبه راديوها بيش از ده ها نفر جمع می شوند و در مورد مسايل مورد علاقه خود بحث می کنند و ميهمان دعوت می کنند و به صحبت های او گوش می دهند.

اين شبه راديوها يک ويژگی منحصر به فرد دارند و آن اينکه ارتباط در آنها کاملا زنده و متقابل است.

آينده اينترنت در ايران

اينترنت تنها چند سال پس از ورود به ايران به سرعت توسعه يافته و اکنون حتی در شهرستان های دور افتاده نيز مردم به اين شبکه جهانی دسترسی دارند.

تعداد کاربران اينترنتی در حالی به طور شتابان در حال افزايش است که تيراژ بزرگترين روزنامه های ايران به طور متوسط بيش از 200 تا 250 هزار نسخه در روز نيست (تنها چند روزنامه در سال های اخير تيراژی بالاتراز اين داشته اند).

در نتيجه به نظر می رسد اينترنت رفته رفته جايگاه خود را در ايران پيدا می کند
+ احسان شیطون ; ٧:٥٤ ‎ق.ظ ; شنبه ٩ آذر ،۱۳۸۱
comment نظرات ()